Stelletje apen

Ik ben het zat.

Lege trommels, geslonken voorraden koekjes en snoepbakjes waar nog maar 1 snoepje in zit, voor de vorm.

Maar als ik me verwonderd afvraag hoe het kan dat die verpakte koekjes opeens bijna op zijn, of waarom die snoeptrommel zo akelig hol klinkt, is iedereen net zo verwonderd als ik. Zelfs verontwaardigd, je denkt toch zeker niet dat zij… néééé…!

Onze kinderen houden bijzonder veel van snoep. Van koek. Maar ook van fruit. Op zich is normaal. Ik houd ook van snoep, van koek en van fruit, dus…

Snoep en koek worden nu geboycot, mijn nieuwste plan. Ik koop het gewoon tijdelijk niet meer.

Maar fruit is gezond, dus flinke voorraden appels en bananen worden wekelijks aangesleept en opgegeten.

Dan wil ik ook wel eens een lekker banaantje eten.

Maar, wanneer 2 serieuze trossen bananen van het ene op het andere moment verdwenen zijn, kijk je toch nog eens goed rond.

De aanstichter van het dreigende mysterie werd echter op heterdaad betrapt met de bananenschillen nog in zijn hand.

Waar al die bekende en minder bekende buurkinderen bij ons op de trampoline opeens vandaan kwamen was mij een raadsel. Ze waren wel lekker aan spelen. Dat kon ik goed horen.

Toen keek ik nog eens beter. Ik zag nu naast geprakte banaan in hun halfgeopende monden ook de schillen in hun handen.

S. bekende later: ‘We speelden aapje’. banaan

Logisch, dan eet je bananen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s