Navelstaren

In deze zomertijd is de tijd van zwembroeken en bikini´s weer daar. Zonminnaars laten hun lichaam zien aan de zon, waarop de zon ze een bruin kleurtje geeft. Of rood.

Oudste dochter wil erg graag een bruin kleurtje van de zon krijgen. Liefst een zo groot mogelijk lichaamsoppervlak. Dus ruikend naar kokosolie factor 15, zitten we op het terras achter onze stacaravan, waar we de shirtjes opstropen voor een bruine buik. Al kletsend pulkt ze in haar navel. ´Heb je last van navelpluis?’ vraag ik haar belangstellend. Ze vraagt me wat dat precies is, en ik antwoord dat het pluisjes in je navel zijn. ‘Aha’ zegt ze, ‘misschien’.

Nu komt in ons gezin ‘de navel’ regelmatig op tafel als gespreksonderwerp. Vraag me niet waar die fascinatie vandaan komt, maar geef nou toe, interessant is het absoluut. Je navel is net een vingerafdruk, iedereen heeft een unieke print. Dus het zegt misschien wel meer over je dan je denkt.

navel

ja, ook jij…

Ik vertel haar over mijn observatie van een paar dagen geleden bij het zwembad. ‘Weet je’ zeg ik, ‘als je erop let, dan zie je dat echt ie-dereen een navel heeft.’ ‘Joh!’ zegt m’n dochter. Het lijkt erop of ze dit al wist, maar ze vraagt: ‘Dusse, net zoals iedereen een neus heeft?’

Omdat mijn dochter me heel weifelend aankijkt moet ik blijkbaar meer uitleggen. Ik licht toe, dat als je er bewust naar gaat kijken, het gewoon echt apart is. Echt íedereen heeft het; jong, oud, dik, dun. Dat is natuurlijk gewoon een bewijs dat je geboren bent.

En ook bij dat oude mannetje. Je kijkt naar z’n navel en dan kun je zeggen: ‘Jaha, ook jij bent geboren, ik zie het aan je navel’.

‘Haha’ lacht mijn dochter toegeeflijk, ‘nou, ik zal erop letten de volgende keer’.

Nog diezelfde middag zitten kleine f. en ik naast elkaar heel blotebuikerig op een ligstoel. Ook zij pulkt in haar navel. Ik vermoed navelpluis, maar ik vraag niks. En dan blijkt dat ze duidelijk van het navelstarende soort is. Ze zegt namelijk plotseling: ‘mám, ik zag gisteren een man, zónder navel!’ Mijn hart slaat een slagje over en even denk ik dat ik beet heb; de uitzondering die de regel bevestigt. Maar dan zegt ze: ‘hij had hier alleen maar een klein deukje’. Licht teleurgesteld vertel ik dus maar, dat het zeer waarschijnlijk gewoon een mens is, met een heel óndiepe navel.

Het is wel duidelijk waar we ons dit zomer mee bezig houden. Lekker belangrijk. Maar ach, zolang we ons maar bij dit navelstaren houden, hebben we wel een leven. We zijn in ieder geval geboren.Ja ook jij, kijk maar naar je navel.

navel

iedereen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s