Best friend…whatever…

Het leven is geen lolletje; paraplu, paraplu, parasolletje. Daar leek het in het begin van onze vakantie wel op. Maar we hebben ons er dapper doorheen geslagen, in tijden van paraplu. En die tijden van paraplu leveren wel weer leuke gesprekken op. Noodgedwongen samenzijn in een kleine ruimte, met de regen kletterend op het dak en tegen de ramen, heeft ook z’n charmes.

Hoewel dochter op de regendagen regelmatig riep dat het een ‘horrorvakantie’ was, ‘Ieieiech, geen zón, geen wifi, ik ga dit niet trekken!’ vonden wij haar er, eerlijk gezegd, wel gezelliger van worden.

De afwezigheid van Nederlandse vriendjes, betekent niet dat ze niet uitgebreid besproken kunnen worden. En terwijl ze erover spraken borrelden oude frustraties van lange tijd geleden plotseling weer op. Wat we eigenlijk al wisten, maar wat opnieuw bleek, was dat vriendschappen nog niet zo eenvoudig te liggen. Zo hebt je ´beste vrienden´, ´soort vrienden´ en je hebt ‘reservevrienden’.

Bij jongens is het over het algemeen nog niet zo complex is mijn ervaring. Bij meisjes daarentegen blijkt het een voortdurend gevecht te zijn om aandacht en macht. Vriendschappen worden gesloten maar ook weer ter discussie gesteld. Als ´Best Friend Forever´ weet je maar nooit hoe lang het duurt, het kan elke dag de laatste zijn, wat zeg ik, elk moment. Een troost, maar dat realiseert zich geen meisje, is dat het een dag of een week erop toch weer forever is.

Dan verzucht manlief; ‘het is nog niks veranderd, vroeger ging het al precies hetzelfde bij ´die meiden’. Blijkbaar is hij alle akkefietjes van ´vroegah´ die er bij zijn zus en twee vriendinnen speelden, nog niet vergeten. We vragen ons af hoe hij er zo’n last van kon hebben, maar dan blijkt dat hij regelmatig werd ingezet om de zaak ‘op te lossen’: ‘pas op, ik roep m’n broer´. Dat vinden we stoer en interessant en we heul zijn benieuwd hoe hij het oploste en waaróm!

Nou dusss, je komt wel op voor je eigen familie toch, die moet je helpen als er wat is. Er werd druk geschoten met woorden, geduwd met handen en voeten en ‘afgesneden’ met de fiets. Ja echt, we zijn onder de indruk, dat is nog eens een broer.

En als je geen broer hebt, dan dreig je met je vader. Zo was M. altijd onder de indruk als een vriendinnetje dreigde; ‘Mmmíjn vader werkt bij de politieieie’. En dochter gaf nu eerlijk toe dat ze, in de periodes dat ze met elkaar omgingen, hiervan ook gebruik maakte, voor zichzelf: ‘Kijk maar uit, háár vader werkt bij de politieieie’.

Gelukkig doen we wanneer we volwassen zijn, niet meer zo kinderachtig. Manipuleren, dreigen en gefluister achter ruggen horen hier niet meer bij. Laat staan geroddel en opschepperij, dat is dan helemaal verleden tijd. Het zou natuurlijk kunnen dat enkele volwassenen dat nog doen, maar ik ken ze niet. Ik doe er in ieder geval zelf niet aan mee. Oh nee.

Dat is een goed bericht voor onze kinderen, hoewel ze nog wel een beetje lijken te twijfelen aan hoe dat gaat in de volwassenheid.

Maar M. met haar 14 jaar aan levenservaring, weet wel precies hoe het dan gaat. Dan zeggen ze: ‘Ohoeoe, mmmíjn vader heeft een goed pensjoeoen!’

pensioen bff

we kunnen echt heel lelijk doen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s