Het haar van de man

‘Ik vind kale Franse mannen eng.’ Dat beweerde jongste zoon, die verder eigenlijk best dapper is.
Overigens is angst voor Nederlandse kale mannen bij hem vooralsnog niet waargenomen.

Persoonlijk vind ik Franse kale mannen niet echt eng. Ik ken er geen en ook afgelopen zomer heb ik geen angstgevoelens bij mezelf waargenomen bij het aanschouwen van kale Franse mannen. Dat kale, daar kan ik nog wel mee handelen. Persoonlijk heb ik meer angst voor met haar. Vooral met te. Teveel.
Zo hadden we laatst een we monteur in huis, met lange grijze vlecht, grijze kleding, bijpassende rooklucht en dito gebit. Dus. Griezelig hè?
Uiteindelijk bleek eigenlijk best een aardige vent, maar ik moest daar eerst behoorlijk doorheen kijken.

Mijn eigenste man heeft meestal ook weinig trek in kappersbezoeken. Wanneer zijn haar dan echt weer te lang wordt, vraagt ie vaak: ‘Zal ik het anders lang laten groeien, doe ik zo’n staart in. Ik heb toch best geschikt haar?’

IIIEEEUW!

Vaak komt het erop neer dat ik dan zelf schaar en tondeuse ter hand neem en her en der wat knip en scheer. Maar omdat ik geen echte kapper ben en het resultaat nogal afhangt van mijn stemming, is de afloop altijd wat onzeker. Rond de kerstdagen was daar plots weer zo’n moment dat ik het echt niet meer vond kunnen, z’n lange haar.
De kapperszaken waren op dat moment inmiddels allemaal al gesloten en Hubs vroeg of ik het deze keer dan toch misschien weer eventjes zou willen knippen, waarop ik grimmig en ongeïnspireerd de knipattributen pakte. Halverwege al riep ik kregelig uit: ‘Ik voel het, ’t wordt niks vandaag. Ik scheer je gewoon kort, all over je kop.’
‘Maar misschien kun je het bovenop toch nog ietsje langer houden?’ opperde hij angstig. ‘Ik weet het niet’ sprak ik dreigend ‘het wordt ‘m gewoon niet. Eigen schuld, had je maar naar de kapper moeten gaan’.
Het gekke was uiteindelijk, dat men het over het algemeen heel leuk vond zitten. Zelfs oudste dochter.

kapper

en zeg nou zelf…

Ik ben een zeer geschikte kapper als ik in een woeste bui ben.

Er zijn ook mannen die echt kaal zijn van boven, maar vervolgens hun wanghaar welig laten tieren. Ik kan er niets aan doen dat ik dan elke keer denk: ‘Compensatie…’
Ik denk dat trouwens ook als ik een kleine mannetjes in (of uit) te grote en te dure auto’s zie stappen. Compensatie…
Of mannen met een veel te grote bek: kompesaasie. Zo valt er heel wat te compenseren op velerlei vlak, maar laten we het even houden bij de hogere haarpsychologie.

Ik las laatst dat er uit verschillende experimenten bleek dat kaalgeschoren hoofden als mannelijker en dominanter worden ervaren. Kale mannen werden ook gezien als betere leiders. Kale mannen leken bovendien gemiddeld 2,5 centimeter groter volgens de proefpersonen en werden ze sterker en sportiever gevonden dan mannen met een vol hoofd haar. Mooi hè, dat alles z’n voordeel weer heeft.

Goed, dat zal allemaal wel, maar wanneer je als kale man lijdt aan compensatiegedrag, werkt dat weer net even anders. Dat concludeerde ik toen ik laatst in een semi-wetenschappelijk tv-programma een kale deskundige met een opmerkelijk fascinerende compensatieattitude zag. Van boven was de man weliswaar glimmend kaal, maar aan zijn kin hing een flinke gesplitste sik met 2 vlechtjes, die elk onderaan middels een dubieuze zilverkleurige kraal werden afgesloten. Best wel scary.
Het leidde ook behoorlijk af, kan ik wel zeggen. Ik kon absoluut niet meer volgen waar hij het over had en dat lag aan dat haar, ik weet het zeker.
Het kan zijn dat ‘de man’ in het algemeen zich niets van aantrekt van zulk een gekkigheid, maar ik kan me niet voorstellen dat vrouwen een verhaal of boeiende mening dan nog kunnen volgen. Ik was in ieder geval erg bezig met dat enge baardje. (Waarom, hoezo, hoelang, wanneer)
Zoals mannen nog wel eens door afgeleid schijnen te worden door een zichtbaar decolleté bij dames, verlies ik mijn verstand bij deze haarkwesties. Nochtans is zulks allesbehalve erotisch.

Nu we het er toch over hebben; sowieso vind ik dat het nu maar weer ’s afgelopen moet zijn met de baarden-trend. Het heeft wat mij betreft weer méér dan lang genoeg geduurd.

 

arie boomsma, baard, stoppenToen Arie Boomsma op een bepaald moment stopte met scheren, en zijn best wel leuke stoppelbaard griezelige vormen begon aan te nemen, dacht ik al: Kom op man, wat flik je me nou, Arie, niet doen gast, ‘Jammer van die mooie kop’.
Maar Arie wil graag opgemerkt worden. Bovendien is zijn beard alweer exit als ik het goed heb.

 

Persoonlijk vind ik het weinig fleurigs hebben, zo’n hele harige kin. Ook goedbedoelde creatieve uitspattingen met baardhaar zoals allerhande sikken in diverse formaten zijn uiteindelijk gewoon heel afleidend. Uiteraard moeten jullie het natuurlijk zelf weten, Jan, Piet, Joris en Corneel, maar neem mijn advies toch maar ter harte. Het zijn stofnesten, bronnen van bacteriën, haarballen, vergaarbakken van gft en restafval.
En eng. Helemaal als je Mohammed en Abdul heet.

Hoe het ook zij, man, doe wat u niet laten kan. Nogmaals; echt zelf weten.

baarden, haar, kaal

Maar ik zeg altijd maar zo: het wordt    Hoe langer… – …hoe erger.

strijders, baarden

Advertenties

3 gedachtes over “Het haar van de man

  1. Pingback: Koninklijke zorgen | Spoor10

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s