Kaaskop

Ik hou van kaas. Kaas is mijn guilty pleasure, heerlijk, hoe ouwer hoe beter.
Vet en ongezond, maar niets is zo lekker als kaas bij een glaasje wijn. Of op brood, of als ontbijt, of tussendoor, of tijdens het koken, of op de lasagne, of ’s avonds bij de borrel, of zomaar…
En ik ben niet de enige, hier in het huis.

Alleen, nu heeft jongste zoon gisteren een belangrijke ontdekking gedaan. Ik ben namelijk nog veel te jong voor kaas.

S: ´Zit er zoveel alcohol in de kaas?´ vroeg hij zich ongerust af.

Ik: ?

S: ‘Hier staat 48 +…’

jong belegen, 48+, kaas,

Jong, maar toch belegen…

Ik: ‘Dat zou wel heel sterk spul zijn’

S: ‘Zo oud ben ik nog niet’

Ik: ‘Nee zo oud ben je nog lang niet.’

S: ‘Dus ik mag nog geen kaas?’

Ik: ‘Hmm, nee. Nou, vooruit, een klein beetje dan.’

S: ‘En papa dan?’

Ik: ‘Zelfs papa mag nog geen kaas eten. HAHAHA’

…en ik ook nog lááááng niet.

Denk je al een beetje belegen te zijn, blijk je eigenlijk nog maar een snotneusje.

Over snotneusjes gesproken;

Ik heb leuk werk. Echt heel leuk. Ik klets een paar dagen in de week de hele dag door met kinderen en dat is reuze gezellig. Ondertussen leren ze er nog wat van en ik ook. Zo snijdt het kaasmes aan twee kanten.
Dat lijkt allemaal heel ontspannen, maar het is soms zwaar hoor.

Zoals vandaag, toen er een kind langskwam met een groen gelig kloddertje in een neusgat. We hebben heel gezellig gepraat en een spelletje gedaan maar ondertussen zag ik dat kloddertje wel zitten. Het gluurde vanuit het rechter neusgat geanimeerd naar buiten. Tot het wat begon te kriebelen, en het jongetje het met zijn hand uit over z’n wang smeerde.
Jaaaa….

Het volgende kind had ook snot in haar neusgat, maar dit was transparant. Ze ging met haar hand langs haar neus en pakte een blokje van het spel. Ik zag het doorzichtige snotspettertje op het blokje. Het bleef maar zitten. Ik heb haar maar gevraagd of ze zelf de blokjes weer wilde opruimen. Dat deed ze.

Even slikken en gewoon weer doorgaan.
Want daarna heb ik gezellig zitten kletsen met een 5 jarig jongetje met onbedwingbare graaf en peuterneigingen. Ik denk dat er veel zat, want hij deed er best lang over.
Na zulke sessies denk ik wel:’Ik heb echt zwaar werk. Lichamelijk niet, maar gééstelijk… naaah… En het is nog wel bijna zomer!’mask-man-with-snot

Want in de winter is het veel erger. Hoe vaak ik niet oog in oog zit met een schattig kinderneusje met daaronder een geel-groene 11, en flubbers die bij het inademen weliswaar verdwijnen maar elke uitademing keihard terug komen, om nog maar niet te spreken van al die snuivers en snorkers. Ja, ik moet wat kunnen hebben.

Natuurlijk heb ik altijd wel een pak tissues in de buurt, maar de meeste kinderen kunnen zoo slecht neuzen afvegen… ik weet niet wat erger is. Heel onsmakelijk.

Dit hele verhaal wordt trouwens wel erg onsmakelijk. Ik begrijp het helemaal als de meeste mensen inmiddels zijn afgehaakt.

Nee, doe dan maar een stukje kaas, heerlijk, dat heb ik dan wel verdiend na zo’n werkdag.
Met een glaasje wijn. Gelukkig ben ik al wel 18 +.

En wat betreft die kaas, tja…48+ is wel oud…

Gelukkig blijkt er ook 30+ te bestaan. voedingscentrum, kaas
En 20+ .

En 10+
Maar dat is natuurlijk eigenlijk snotneus-kaas.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s