Vissen met een bakje

In de rubriek ‘Help, mij kind heeft een hobby!’   hebben we het vandaag over dingen die je misschien nog niet wist en handig zijn om te weten, of dingen die je misschien al wel wist maar evengoed handig zijn om te weten in het kader van vissen.

Vissen is een vrij nutteloze hobby, waaraan jongens over het algemeen, om onduidelijke redenen een groot genoegen beleven.
Ik persoonlijk zou niemand iets van deze geneugten willen onthouden en bijkomend voordeel is dat de mannen even onder de pannen zijn. In de buitenlucht nog wel en dat is natuurlijk gezond.
Maar ik heb nog nooit een gevangen visje uit de buurt in mijn pan gehad, want de geschubde vriendjes worden na een uurtje rondjes doelloos zwemmen in de emmer, weer vrijgelaten in het water waarna de visser huiswaarts keert. Vaak stinkend naar vis of slootwater.

Daarbij zijn we meteen bij de nadelen aangekomen, hoewel ik het natuurlijk niet meteen moet overdrijven.
Met mijn speurneus, vond ik Billy laatst wel heel erg naar vis stinken. ‘Manoman, wat stink je naar vis’ riep ik uit, en een kwartier na zijn vertrek ik riep naar vaderdeman, dat ik het nog steeds naar vis vond ruiken.
‘Zeg Tien’, sprak hij meewarig, ‘die jongens vangen echt geen gebakken vis hoor’.
Goed, dat kwam dus ergens anders vandaan. Bij iemand die de vis thuis wel in de friteuse had gegooid.

Voor een beetje begrip ben ik maar eens meegegaan met mijn vissertje, want dat leek hem gezellig. Hoewel ik het behoorlijk griezelig vond, ben ik de beroerdste niet en was aanwezig bij de aanhaking van een wit wurmpje, ´ach, kijk maar even de andere kant uit hoor mam´.

We zaten verder heerlijk in het zonnetje.
vissen, maden, koelkast

Gelukkig Jammer genoeg werd er geen vis gevangen. Billy dacht dat het misschien kwam door mijn geklets. Dat leek me sterk eigenlijk.
Gelukkig voor hem, ging het de volgende keer, toen ik er nét niet bij was, een stuk beter met de vangst.

Hebben we meteen het volgende nadeel bij de kop en staart:
maden, vissen
Het schijnt van buitengewoon groot belang om maden te gebruiken en die, tussen de visbeurten door, in de koelkast te bewaren waar ze een een heerlijk koud en sluimerend bestaan leiden.
Lijden.

De aangeschafte maden – daar betaal je dan ook nog voor – zaten aanvankelijk heel veilig in een flesje, in een zakje, in een ijsbakje dat voorheen gevuld was met overheerlijke Pecan-Caramel-Roomijs, in de koelkast.
Toen ik ze naar de rand tussen het bakje en deksel zag wriemelen, besefte ik dat ze al uit de fles en het zakje ontsnapt waren en reeds aangekomen in het buitenste bakje. Slimme rakkers dat ze daar waren.

Op zich leek me een leven als made al niet bijster opwindend, dus geef ze eens ongelijk om ’s op avontuur te willen, weg uit zo’n besloten omgeving van een ijsbakje   …
Maar… ik vind ze er gewoon niet zo tof uitzien.

ijs, bakje, maden

Ontsteld riep ik uit:

‘Iehh – Waarom?’

‘Lusten de vissen tegenwoordig geen brood meer?’

´Moet dat echt in de koelkast?!’

Dat moest dus, want dan zouden ze langer goed blijven.
Wanneer maden niet in de koelkast zijn, zijn het al snel geen maden meer. En dat is dus niet de bedoeling.
Van vissers.

Want vissers willen vissen met maden. En niet met vliegen. Behalve vliegvissers. Die vissen met vliegen.

‘Kun je ze dan niet beter in de diepvries bewaren?’ vroeg ik behulpzaam. Maar nee, dat zou te koud zijn voor de maatjes van Billy.

En dat begreep ik ergens ook wel, want je kunt niet zomaar alles in de diepvries stoppen, dan kunnen er ook gekke dingen gebeuren.

Wanneer je bijvoorbeeld iets in de vriezer stopt om het sneller te laten afkoelen, dan is de kans groot dat je het vergeet eruit te halen.

Zoals een flesje bier.

Of koolzuurhoudend bronwater, wat ik laatst deed. En er de volgende dag pas aan dacht, vervolgens de deur van de diepvries opentrok en zag dat het plastic flesje wel een hele rare vorm had gekregen.
Snel haalde ik het flesje uit de vriezer en liep ermee naar de bijkeuken. Daar aangekomen wist ik niet wat ik moest doen en legde het in de wasbak. Nog geen 2 seconden later explodeerde het flesje. Brokken ijs vlogen door de bijkeuken.
Ik kwam er nog goed vanaf, maar Billy werd geraakt door een ijsschots. Hij huilde van de schrik en een beetje van de pijn.

Nee, dan kun je beter vissen. Dat is veiliger dan flesjes koolzuurhoudende drank in de diepvries stoppen.

Dat hebben we ervan geleerd.

Een diepvries is voor het bewaren van andere zaken. Bijvoorbeeld voor ijsbakjes, met Pecan-Caramel-Roomijs.

pecan caramel roomijs, vissen, maden, diepvries

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s