Eindejaars-ode

Nu de geur van oliebollen en kruitdampen ons huis vullen, champagneglazen worden klaargezet, de beste wensen nu alvast her en der worden uitgedeeld, goede voornemens verzonnen en ik de laatste uren van het jaar 2015 ga beleven, wordt ik bijna weemoedig. Want aan het einde van het jaar heb ik iets gedaan wat bijna als verraad voelt.

Mijn lieve sterke fiets, die me jaren heeft vervoerd van A naar B naar C, mijn trouwe metgezel, die mij en kilo’s aan spijz`en drank en andere levensbehoeften heeft verplaatst, heb ik, aan het einde van dit jaar zomaar ingeruild. Over een tijdje is ie fysiek niet meer met mij. Verruild, vervangen.
Voor nieuwer.

Ik ben dankbaar voor die jaren samen. Straks kan ie misschien lekker rustig aan gaan doen, bij een nieuwe eigenaar die hopelijk minder veeleisend is dan ik. Dat heeft ie wel verdiend.

Dus als ik dit jaar een ode moet schrijven, dan is het voor mijn fiets.

Daarom dus.

ode aan mijn fiets1

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s