Waarom Henk?

waarom

Hoera, we worden gek van vreugde! Want de moestuintjesweken zijn weer aangebroken bij de Appie. En iedereen weet hoe dol ik ben op moestuintjes, daarom.

Ik dacht heel stiekem nog: als niemand erover begint weet ik van niks.
Ik houd natuurlijk wel echt enorm van de natuur en kick ook heus wel op omhoog piepende, pril ontluikende sprietjes in het potgrond, vol beloftes aan rijke oogsten  maar help, die rommelende rondslingerende potjes en kruimels.

Dat had ik dus gedroomd, van niemand erover beginnen: Billyboy begon er bij de eerste reclame natuurlijk meteen over. Want hij is dol op gadgets van broekzakformaat. En deze kan er wel weer bij, nu we net het verhaal met Henk en de rasp hebben afgerond.

Ongeveer een week heeft hij rondgelopen met Henk in z’n broekzak. Af en toe mocht Henk even genieten van de frisse lucht, misschien mocht ie in de klas wel op tafel liggen en onder het eten lag ie ook vaak op tafel.
Henk is een harde jongen. Bikkelhard, van buiten maar ook van binnen.

Wat er is gebeurd weet ik niet, maar de liefde is inmiddels over. Henk de Steen ligt nu gewoon boven op het bureau.

henk

Maar altijd nog liever een kei dan een ei. Jaren geleden hebben we een, zelfs tot twee maal toe identiek incident beleefd.
Ik zal er 1 vertellen, dan weet je die andere meteen ook.
Eens had Billyb. heimelijk een ongekookt ei in z’n broekzak meegesmokkeld. Om uit te broeden, in de kerk. Toen ik een benauwd gezucht hoorde en me naar opzij wendde, keek ik in zijn paniekerige gezicht. We staarden vervolgens beiden naar de natte vlek bij z’n broekzak. ‘Wat is dat?’ fluisterde ik. ‘Ei’ fluisterde hij terug.
Einde kuikentje.

Heel jammer. Onbegrijpelijk, dat het zo moest aflopen.

‘Hee, Sil…Uh… Wáárom?’ vroeg grote zus dan.
‘Nou, daarom.’

Na het ei en talloze andere snuisterijen kwam Henk de steen dus. En daarna, de minirasp.

rasp

Want toen we op een dag in een hele leuke winkel liepen waar hij op me moest wachten omdat ik diverse onmisbare goederen wilde aanschaffen, zag hij deze schattige laat-mij-niet-liggen-rasp. Hij zou ‘m zelf betalen.
En omdat ik de laatste ben die ontluikende culinaire talenten in de kiem wil smoren, heb ik er uiteraard in toegestemd. Want een rasp is ook gewoon superhandig.
Voor als je wat wilt raspen. Zoals, kaas ofzo.

Bovendien was ie dus best klein.

Ter vergelijking leg ik ‘m even naast…

Laawezegge een gespikkelde banaan:

rasp2

zo klein dus

Het duurde wel een tijdje voor we kwamen tot het werkelijke gebruik.

Maar uiteindelijk dacht ik eraan en legde een stukje kaas klaar op het aanrecht.
Tegen de tijd dat Billy eraan toe was, vroegen we ons weer verwonderd af waar het stukje kaas was gebleven.

‘Waar is de kaas gebleven?…
Hee, wáár is dat stukje kaas gebleven??’

‘Dat kleine stukje? Wat hier net lag, op het aanrecht?’ Vroeg Vaderdeman. ‘…  heb ik opgegeten’.

Echt heel jammer.

Gelukkig heeft het raspje vandaag eindelijk gedaan waarvoor ie is bedoeld.
Eventjes hoor. Want het duurde vet lang, voor je zo’n klein stukje kaas opgeraspt had. Kun je eigenlijk beter meteen in je mond stoppen.

Grootste zus heeft vol onbegrip naar de rasp gekeken. En naar haar broertje.
Waarom? … Waarom wil je raspen? Waarom zo’n klein shit-ding? Waar-om Sil?’

‘Nou. Gewoon. Daarom.’

 

Advertenties

Een gedachte over “Waarom Henk?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s