Nieuws van de ooievaar

Heb jij dat wel eens meegemaakt? Of vaker?

Dat je ’s nachts wakker werd door een luid getik op je raam.
Eerst vroeg je je vertwijfeld af of je nog droomde of dat het een echt geluid was. Toen nogmaals dat getik, iets luider, iets ongeduldiger. Je wreef in je ogen, draaide je om en kwam overeind. Je hoorde écht een geluid bij het raam. Je handen trilden licht toen je de gordijnen opzij schoof en daar, door het raam, zag je in het donker een schimmige figuur op de vensterbank staan. Je slikte en wreef nogmaals in je ogen toen je een lange rode snavel zag. Een witte dunne nek en wat zwarts. Aan die lange rode snavel hing iets wits, een doek?
Je opende toen het raam en riep verrast maar niet te hard want anders zouden de buren wakker kunnen worden van het geluid; ‘wel, wel, wie hebben we daar, is dat niet juffrouw ooievaar?’
Juffrouw ooievaar kon natuurlijk niets uitbrengen, want ze had haar snavel vol. Ze knikte ongeduldig met haar kop, waardoor het pakketje aan haar snavel begon te spartelen. Je begreep de aanwijzing en pakte voorzichtig het doekje aan. Het was zwaarder dan je had gedacht, zo’n 7 pond (of 9 of 6… ) en daar lag het liefste kindje van de hele wereld in.
‘Dank je’ wist je nog net uit te brengen. ‘Wat een verrassing! Gelukkig had ik wel net een kamertje behangen, wat luiers gekocht en een wiegje klaarstaan, dus dat komt goed uit. Dan leggen we het kindje, hup, meteen in het wiegje.’
Je wilde nog meer zeggen, maar de vogel was alweer gevlogen.

Heb jij dat wel eens meegemaakt? Huh?
Nou ik niet.

Maar sommige mensen dus wel. Soms zie je ook nog wel eens de achterkant van een ooievaar door het raam steken. Dat was dan een beetje een suffe ooievaar.
Ik begrijp ook niet helemaal waarom zo’n beest er dan weken blijft hangen. Maar goed.wpe06254

 

 

Ik dacht altijd dat het een fabeltje was. Of een grapje. Maar laatst kregen we verschillende reacties van buurtgenoten die blij/ongerust/opgetogen/verkneukelend zich afvroegen of wij iets mee te delen hadden.
Er was namelijk een ooievaar gesignaleerd op het dak van ons huis…

IMG-20160326-WA0001 (1)

Bron foto: de buurman

En dat zei ze dus genoeg. Want wat doet een ooievaar anders dan…. Nou ja precies.

Kindjes brengen.
Bij sommigen dan.

Ik herinner me, heel vaag hoor, dat het hele proces van het arriveren van een kindje, bij mijzelf altijd iets anders ging. Iets minder makkelijk.

Kijk, het eerste uurtje was het wel dikke pret hoor. Maar die laatste negen maanden vond ik al een stuk minder geinig en met name de laatste uren hiervan dacht ik toch wel van: ‘Nou nou, poeh poeh, puf puf, weegt dit nog wel tegen elkaar op?’

Laat er nou, heel toevallig, een stelletje ooievaars bij ons in de buurt nestelen. In een nest op een hoge paal. Als we door ons keukenraam naar buiten kijken kunnen we het hele proces uitstekend volgen.
Het zou kunnen dat zij iets te maken hebben met die dakzit-actie van laatst. Het kán. In dat geval waren zij het waarschijnlijk ook die hun kak bij ons op het raam dropten.

 

ooievaars.png

Ons uitzicht: parende ooievaars

 

Ik voel heel licht een verantwoordelijkheid in me opkomen en zit me nu af te vragen of ik onze buurtgenoten zal moeten voorlichten; dat het niet altijd zo is dat een ooievaar de kindjes brengt.
Nou ja, bij hun dan misschien wel maar bij andere mensen niet.

Maar misschien moet ik me er ook niet mee bemoeien en is het ook niet aan mij.
Misschien kunnen ze het maar beter van een vreemde horen.

En anders kunnen ze natuurlijk ook gewoon kijken naar die nestelende ooievaars. Dan zien ze vanzelf of er kindjes uit het ei komen.

Kan niet missen…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s