Passerpassie

De passie vliegt hier in rondjes door het huis.
Dat komt door jongste zoon. Hij heeft namelijk een nieuwe fascinatie. Hij bleek een passie te hebben voor iets wat hij nog niet had.
Hij vroeg er al een tijdje om.

Gek genoeg nam ik het eerst niet serieus.
Ik bedoel: een pásser…

Toen wilde hij er maar een kopen van zijn eigen geld. Wat hij niet meer had. En dat vond ik zielig. Want mán, het idee dat je een passer wilt kopen en je er geen geld voor hebt. Dat is treurig.

passer1

En toen schoot me opeens te binnen dat ik nog wel wat passers had liggen. Tijdens de laatste dagen van de V&D had ik voor een prikkie talloze kantoorartikelen aangeschaft voor je – weet-maar -nooit.

En een van die je-weet-maar-nooit-momenten was nu aangebroken! Dat soort momenten doet zich minder vaak voor dan je zou willen, dus het is best fijn dat het zo af en toe eens voorkomt.

Mijn zoon was blij als een kind, uiteraard. En toen kon het grote passeravontuur beginnen. Dat bleek nog niet zo eenvoudig. En omdat hij heel vreemd  niet zo’n type is dat zich eerst uitgebreid laat onderwijzen en informeren door deskundigen, maar liever zelf ontdekt, hoorden we een tijd lang gezucht en gekreun.

Zoals het met zijn passies gaat, was hij er ’s avonds nog mee bezig en ’s morgens vroeg vonden we hem al / nog ? aan zijn bureautje. Bij het ontbijt werd de pap koud terwijl hij mislukte rondjes op het papier tekende en de keukentafel vol gaatjes kwam te zitten.

passer.jpg

‘Toch raar dat je dat nog niet kan’ riep man, ‘dat leerde ik al op de kleuterschool’.
‘Ja’ riep ik, ‘knippen, plakken en met de passer werken, dat doen ze altijd bij de kleuters’, waarop zoon zich nog meer vastbeet in de productie van de perfecte cirkels. Was dit, verdraait-nog-an-toe, iets wat kleuters al moesten kunnen?

Ondertussen zag man het al helemaal voor zich; onze zoon zou vast een wiskundige worden, beweerde hij.
Nou moet je weten, dat waar bij andere mensen soms knobbels zitten,  zijn bij ons enkel wat deuken op de wiskunde-plekken zijn te vinden. Helaas bleek ook geen van onze kinderen tot nu toe over enig reken- en wiskundig inzicht te beschikken.
Zou het kunnen betekenen dat we, met deze ontluikende passie voor geometrische vormen, nou ja, met name de cirkel nu, hier met een talentje te maken hebben?

cirkel1

Heel mooi he, dat je zo blij kunt worden van rondjes tekenen. Ik moet trouwens eerlijk bekennen dat ik in mijn vroege jeugd gedurende een korte tijd ook wel een lichte fascinatie voor de passer heb gehad. Het idee dat je met zo’n apparaatje zo’n perfect rondje kan tekenen.
Toch heeft dat bij mij niet echt doorgezet.

In mijn dagelijkse leven blijk ik dit ook zelden tot nooit nodig te hebben. Dat hele wiskunde heb ik tot nu toe trouwens nooit nodig gehad.
De enige periode in het jaar dat de behoefte aan een passer licht opvlamt, is rond Sinterklaas, deze tijd van het jaar dus. Op de een of andere manier is het dan nog wel eens nodig om mooie rondjes te maken voor rare surprises. Maar meestal pak ik dan een glas of een kopje en teken met een potlood een rondje rond de rand van het kopje, op een papier.
Ja, vínd maar zo snel een passer. Als je ‘m nodig hebt is ie altijd kapot/weg/onderweg/ergens/onvindbaar.

Dit jaar zal dát in ieder geval geen probleem zijn…

Nu alleen nog even bedenken waar ik cirkels voor nodig ga hebben.

cirkel

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s