Het verhaal van het vogeltje dat te ver vloog.

Er zat vanmorgen een vogel op ons dak.

Het was onze vogel.

De vogel was gevlogen. Uit het raam.

Als het niet zulk mooi weer was geweest en het raam niet open had gestaan, was hij vast tegen het raam gevlogen.

Eigenlijk vloog hij normaal nooit meer tegen het raam. Maar het hoeft op zich niets te zeggen over de helderheid van mijn glazen.

Enfin.

We hoorden hem nog fluiten, in de verte.

Dat had het einde kunnen betekenen van onze betrekking met huisgenoot Eddy.

Toen hoorden we het fluitgeluid onverwachts weer dichterbij komen.

Eddy vloog rondjes om het huis en landde tenslotte op het hoogste puntje van het dak.

We riepen, floten, smeekten hem vanaf de grond om bij ons terug te keren.

vogel, eddy, gevlogen,

Eddy floot wat, maar bleef arrogant op het dak zitten.

vogeltje1

Ik rende de trap op naar boven en keek vanuit het dakraam naar hem of haar.

Ik lokte, floot, riep en tuttelde naar hem op m’n allerliefst, maar Eddy keek gewoon de andere kant op.

vogeltje, dak
ik maakte nog maar wat foto’s voor het geval dit de laatste zouden zijn

Na enkele minuten kregen we een helder inzicht:

‘De liefde van het dier gaat door de maag.’ of zoiets.

Dus legden we een heerlijk takje trosgierst op het dakraam.

Eddy vloog van z’n plek.

dak

Hij streek neer op het dakraam en begon onmiddellijk aan een heerlijk ontbijt.

We kantelden het dakraam en Eddy gleed samen met het voedsel weer naar binnen.

Iedereen was blij.

En BaasjeB. nog wel het allermeest.

Einde.

Advertenties

Het truitje dat uit het raam vloog en andere mysterieuze verhalen.

Inmiddels wonen we bijna 7 jaar ons huidige huis. Er gebeuren best rare dingen sinds we hier wonen. Soms zijn onze kinderen aansprakelijk, soms niet.

In onze eerste zomer hier, beleefden we het mysterie van het gestolen zwembad van de oprit. Toen we wegreden met de auto stond ie er nog, toen we terugkwamen was ie weg. Best gek toch, wie steelt er nou een zwembad?

En toen verbleef er een tijdlang een enge man –nooit gezien maar wel ervaren- bij ons op zolder. Er lag nog maar net vloerbedekking op de zolder maar na enkele dagen ontwaarden mysterieuze tekens, gespoten in zwart metallic op de vloerbedekking. Ook ander speelgoed en rondslingerende knuffels waren de pisang. Tekens in de vorm van een smiley (dat maakten we er maar van). Best eng.

De spuitbus lag er nog en niemand wist ervan. Sterker nog, ons nageslacht  maakte elkaar bang was erg bang geworden; vanaf die dag was de zolder een macabere plek en durfden ze er bijna niet te komen. Vanwege die engerd die zich daar verstopte.

mysterie, verf, tekens, vloerbedekking, spuitbus
geheime tekens

En toen vond ik op een dag ook nog een peuk op zolder en dom genoeg vertelde ik heel spannend dat ‘die kerel van zolder´ bewijsmateriaal had achter gelaten. Vanaf dat moment werd het nog griezeliger. Gelukkig heelt de tijd ook de griezeligheid en zijn ze het inmiddels weer kwijt.

En toen signaleerden we van ’t zomer hadden weer iets akeligs. Het hele voorjaar hadden we gewacht tot onze – reeds in het najaar geplante – fruitbomen zouden gaan bloeien. Of minstens iets van bladvorming zou laten zien. Toen inmiddels alles in de tuin vol in blad stond en de boompjes er nog steeds armetierig doods bij stonden, kwam Man op het idee om ze eens goed te bekijken. Wat bleek? De stammetjes waren vlak boven de grond afgezaagd. Ieuw! Iémand gunt ons blijkbaar geen fruitbomen. Ofzo…

En toen zag het raamfolie op de achterdeur er op een dag aardig afgetrokken uit, compleet met luchtbubbels. Soms weet ik echt niet wie iets geflikt heeft. Soms denk ik toch aan bepaalde personen.  En ik dacht niet alleen, Man zei: ‘raar dat ik op dit moment meteen een beeld heb van iemand’ 

‘Sss.. ?? kom eens…’ Onze jongste kwam er nietsvermoedend aanlopen. Op de vraag of hij iets wist van het verprutste folie op het raam zei hij: ‘Mmm’.

Man: ‘Dusss jij hebt dat gedaan?’

S: ‘Yep’

Man: ‘Waarom?!’

S: ‘Gewoon omdat ik dat cool vond’

Man: ‘Dat is niet zo mooi’

S: ‘Nee, zeker niet’

Man: ‘Ga je dat nooit weer doen?’

S: ‘Nee, nooooit weer’

Man: ‘Help me dan nu maar even om het er weer goed op te plakken’

S: ‘Oke’

Zulk één eerlijkheid ga je toch niet bestraffen. Ja-neee, ik weet het, zo wordt het ook niks met onze ‘straf-de-kinderen-zwaarder-voornemen’ van een tijdje geleden, zie klik

En toen vloog er zondag een truitje uit het dakraam… Het lag in de dakgoot, vertelde F-je. Het was de trui van S. Ik keek naar S. Hij had geen trui meer aan. Wel een pyjama…overdag… (?) Nja, we maken wel gekkere dingen mee en hij wist van niks want hij was de hele tijd beneden geweest.

F-je vroeg me of ik ‘m misschien uit de dakgoot kon vissen, want het was per ongeluk uit het raam geschoten tijdens het spelen. Dusss.

Nu ben ik altijd wel van zelfredzaamheid maar dat wisten mijn kinderen al, dus ze hadden al heel gevaarlijk uit het dakraam gehangen en met stokken geprobeerd de trui te vangen. Ze waren er zelf gelukkig niet uitgevallen.

dakraam, dakgoot, trui, dak, vliegen
kandrnietbij

En toen heeft Baas B. de trui eruit gehengeld met z´n vishengel. De held.

Einde

Oh nee, wordt vast vervolgd. Verwacht ik.