8

Glazenkast

hoedje

Mijn zoon wil een glazen kast. Of een glazenkast.
Dat maakt op zich niet uit. Zolang zijn hoedje van papier er maar in kan. Dat zou zo mooi passen. Dan klopt het liedje namelijk ook weer. Je weet wel.

Ik kan eigenlijk wel een aparte rubriek beginnen over oprispende hobby’s van mijn jongste.
De hobby van deze week is: 1 2 3 4: Hoedjes van papier. En vervolgens een bootje van papier.

Mooi dat daar op school aandacht voor is. Vroeger hield het vouwen na groep 2 wel op. Vouwde je je voordien een slag in de rondte met al die vouwblaadjes op de kleuterschool, in groep 3 was het blijkbaar opeens niet meer belangrijk.
Ik ben blij dat origami onderwijs tegenwoordig ook nog aandacht krijgt in groep 6.
Wat zeg ik, zelfs op het voortgezet onderwijs is het weer belangrijk.
Toen F-je zich vorige week aan het oriënteren was op haar vervolgschool na groep 8, mocht ze bij een proefles op een school in de buurt zo veel mogelijk vliegtuigjes vouwen. Het idee erachter werd me niet helemaal duidelijk. Iets technisch, of met samenwerken of handvaardigs, zoiets. Vervolgens mocht ze naar een Engelse les.
Het was haar daarna meteen duidelijk waar ze volgend jaar naar school wil.
Niet naar deze school dus… ‘Mam, ik geloof dat deze school niet zo bij me past.’

Maar allez, een hoedje is voor mijn zoon toch een mooi begin. ‘Ik heb eindelijk eens geleerd hoe ik een hoedje moet vouwen,’ roept Billy enthousiast vouwend. En flop, vouw vouw vouw-  ‘Dan maak ik er zo een bootje van!’|
Hoppa, het volgende papier wordt uit de printer getrokken.
‘Kijk, ik zal het nog ’s doen’ zegt hij geduldig.
Vouw vouw vouw…
‘Wil je een hoedje mam?’
‘Ja hoor’ zeg ik enthousiast.
Flapperdeflap – daar overhandigt hij mij al het hoedje. En ik zet ‘m op.
‘Hij is wel iets te klein.’ Peinzend kijkt hij me aan. ‘Tja… eigenlijk moet ie groter.’
‘Móet ik ‘m ophouden?’
‘Dat mag je zelf weten’
‘Dan zet ik ‘m af’
‘Goed hoor. Dan maak ik er een bootje van.’hoedje-bootje

En zo is geen papier meer veilig, heel klein maar ook groot, kranten, folders, snoeppapiertjes. Het zijn de hoedjes van papier, wat de klok slaat hier.  En daarna bootjes van papier. Want van hoedjes kun je dus bootjes maken. Dat is de grap.

Opeens hoor ik zijn adem stokken en zie hem naar de muur staren, waar een grote gebiedskaart hangt van 2 x A 0 papierformaat, en zegt dromerig: ‘Oh, hier kan ik een Heel Groot hoedje van vouwen.’
‘Uhmme, je kunt ook overdrijven schat’ roep ik.

Terwijl we de volgende ochtend de tas inpakken  voor een nieuwe dag origamiplezier op school, vraag ik me af wat ik met al die hoedjes / bootjes in de keuken moet.
‘Ohh, Ho… Ja… die neem ik wel mee naar school. Die ga ik verloten.’ Roept onze vouwkunstenaar, terwijl hij de bootjes bij elkaar grist.

Ik vraag voorzichtig of er wat vraag naar is, naar die hoedjes/bootjes. Hij is overtuigd van wel. ‘Vooral deze kleine gekleurde, die vinden ze wel speciaal.’
‘Ah ja, tuurlijk.’

Dat verloten, is trouwens zijn tweede leuke hobby deze week. Hij verloot namelijk ook graag. Met getallen onder de 20. Misschien heeft hij dat ook op school geleerd.

Zo kan hij het broodje ei waar hij geen zin had, maar Fje wel, mooi verloten. Aan haar dus.
Dan zucht hij: ‘Ik hoef niet meer’
‘Ik wil ‘m wel!’ roept F-je dan.
‘We gaan loten. Moet je raden. Getal onder de 20’ zegt meneer.

Eindeloos lang duurt het, voor ze het goede cijfer onder de 20 heeft geraden. Maarrr, dan is ie wel voor haar!
Zo blijven we lekker bezig.

Dat brengt me plots op een idee. Voor een beetje meer feedback op deze blog, want het blijft vaak wel wat rustig bij de reacties hieronder. En ik heb fantastische prijzen te verloten! Werkelijk waar.

Wat gaan we doen:
Ik heb een Getal in mijn hoofd.
Jullie Moeten Raden Welk Getal. (Vul in bij de reactie.)

Voor de mensen met het goede antwoord liggen de prijzen al klaar.
Hele Speciale!

liedje

Advertenties