2

Rare mensen

sloth running

Langs de flats slenterde een vrouw in haar badjas. Ze had een grote roze haai, met wijd opengesperde bek  vol gevaarlijke punt-tanden onder haar arm.
Langzaam werd de stad weer wakker, het was al een uur of negen, deze zondagochtend waar de vrouw op fluffy pantoffels met haar haai over het pad sjokte.

‘Ja Tien, je maakt weer een grapje, je verzint een verhaaltje’ dacht je natuurlijk.
Dat dacht ik eerst ook, dat het niet echt was wat ik zag. Dat ik misschien nog wat beneveld was van al die glazen wijn van de avond ervoor.

sloth_sketch_by_bathhousemorning-d64ikbb.png

Even verderop liep een vrouw met een herdershond. De vrouw keek verbaasd over haar schouder. En toen nog een keer. En nog een keer, naar de vrouw met de grote roze pluchen haai. Toen keek ze naar mij. Ik zag haar nadenken. Wij lachten voorzichtig naar elkaar met een blik van verstandhouding.
Zij vond het misschien wat gek, denk ik.

De vrouw met de haai nam geen enkele notitie van haar omgeving. Ze liep daar maar onderweg te zijn naar…
Tja, waar loop je dan in vredesnaam naar toe, met zo’n haai.

Soms geloof je je eigen zintuigen niet. Dat heeft iedereen wel eens toch? Soms verwacht je zelfs dat er een tv -camera ergens verdekt staat opgesteld.

Ja, je wordt voor de gek gehouden waar je bij staat. Zoals er nu op t.v. bijvoorbeeld al een hele tijd regelmatig grappen gemaakt wordt over een zogenaamde nieuwe president van Amerika, die man met dat rare oranjegele haar, je hebt hem vast ook wel ’s gezien.

trump smile yellowToen ik die man voor het eerst op t.v. zag, wist ik eigenlijk meteen wel dat het een grapje was hoor. Maar op een gegeven moment ga je het dan toch bijna geloven, zo vaak lieten ze beelden van hem zien.
Dat is raar he, dat je je zo voor de gek laat houden terwijl je weet dat zoiets helemaal niet kan. Heel gênant eigenlijk.
Ik bedoel; Amerika, dat is een supergroot land, alsof zo’n persoon serieus president zou worden. Alsof er geen geschiktere persoon te vinden is daar.
Zelfs ík zou nog geschikter zijn.

Want ik wordt vast ook wel eens raar aangekeken. Het kan best zijn dat ik tijdens mijn ochtendlijke hardlooprondje afgelopen zondagochtend, een paar uur voor ik de vrouw met de haai aanschouwde, ook raar ben aangekeken.
Door iemand.
Waarom niet. Het kan best.

Ik beeld me altijd in dat ik de enige ben, die wakker is om 7 uur op zondagochtend.
Heel soms kom ik dan nog wel een kudde schapen tegen, die eerder die week door een schaapherder naar een nieuwe grazige weide zijn gebracht om het land daar kaal te vreten. Ze roepen dan altijd heel hard naar me. Ik versta niet zo goed wat ze steeds zeggen, maar het klinkt als ‘beaaah!’ Ik zeg dat dan ook altijd maar terug, heel hard. Daar schrikken ze dan meestal een beetje van. Maar ja, moeten ze ook maar niet zo hard naar mij roepen.
En als ik me dan even helemaal alleen zit te wanen en heerlijk mijn rondje door de stille natuur ren, met lekkere muziek uit de oordopjes in mijn oren, een beetje vals -want ik hoor mezelf dan niet- meezing en ondertussen af en toe wat coole dansmoves maak…
Kan dat er van een afstandje ook wel raar hebben uitgezien. Of gehoord.
Ik had er alleen geen idee van.

Trouwens uhm; als iemand me zondagochtend denkt te hebben gezien: Ik was het niet. Serieus.ice_age_cute_full